Jak kształtują się relacje rówieśnicze u osoby z zespołem Aspergera?
Jednym z osiowych objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu jest ograniczona zdolność nawiązywania i podtrzymywania kontaktów międzyludzkich. Jakość relacji tworzonych przez osoby autystyczne i osoby z zespołem Aspergera może przybierać różne formy – od całkowitego braku zainteresowania interakcją z drugim człowiekiem po chęć stworzenia bliskiej więzi. Pacjenci z zespołem Aspergera mogą wykazywać potrzebę przynależności i interakcji, a jednocześnie borykać się z trudnościami w rozumieniu pewnych zachowań społecznych. Psychoterapia dzieci i młodzieży dotkniętych zaburzeniami ze spektrum autyzmu powinna więc obejmować dwa obszary – pracę nad lękiem w sytuacjach społecznych, który u osoby autystycznej i osoby z zespołem Aspergera wynika z niepowodzeń w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji, oraz wyrównywanie deficytów umiejętności społecznych, stanowiących bazę do tworzenia więzi międzyludzkich.

Zaburzenia emocjonalne u dorosłych ze spektrum autyzmu

Główną cechą lęku społecznego towarzyszącego osobie, u której zdiagnozowano zespół Aspergera, jest chęć zrobienia na innych dobrego wrażenia, przy jednoczesnej niepewności co do własnych umiejętności w tym zakresie. Terapia fobii społecznej u osoby z zespołem Aspergera powinna więc opierać się na wypracowywaniu zdolności oceny kontekstu społecznego i rozumienia tego, co w danej sytuacji jest oczekiwane. W budowaniu umiejętności obserwacji werbalnych i niewerbalnych zachowań innych ludzi oraz wyciąganiu z nich wniosków pomaga ćwiczenie scenek w gabinecie terapeutycznym i udzielanie pacjentowi częstej informacji zwrotnej podczas sesji.

Zespół Aspergera w aspekcie komunikacyjnym – relacje rówieśnicze i kontakty partnerskie osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu

Zespół Aspergera przejawia się niekiedy w trudnościach w prowadzeniu swobodnej, nieformalnej rozmowy, co wpływa negatywnie na relacje rówieśnicze pacjenta. Umiejętność wyboru tematu dyskusji, zadawanie adekwatnych pytań, wyrażanie zainteresowania wypowiedzią rozmówcy i podtrzymywanie uwagi adwersarza bywa niedostępne intuicyjnie dla ludzi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Psychoterapia dzieci i młodzieży powinna więc obejmować również wparcie w opanowaniu sztuki prowadzenia rozmowy. Ważne jest szczególnie wypracowanie zdolności nieprzerywania wypowiedzi innym oraz wiedza, kiedy zacząć mówić, aby nie wejść rozmówcy w słowo.

Kongres Psychologiczny przybliżający elementy, jakie powinna obejmować psychoterapia dzieci i młodzieży

Chcesz nauczyć się skutecznie prowadzić interwencję i terapię osób niepełnosprawnych nieradzących sobie z emocjami i skutecznie diagnozować zaburzenia emocjonalne u dorosłych? Weź udział w IV Ogólnopolskim Kongresie Psychologicznym, stanowiącym platformę szerokiej wymiany doświadczeń i pole do dyskusji, jakiej nie oferują standardowe konferencje psychologiczne. Organizatorzy wydarzenia zapewniają uczestnikom bieżące konsultacje z ekspertami, stwarzające niepowtarzalną okazję do skonsultowania konkretnych problemów diagnostycznych i metodyki prowadzenia terapii. Kongres psychologiczny wyróżnia praktyczna formuła, bazująca na studiach przypadków oraz wysoki poziom merytoryczny wystąpień.

powrót

Zobacz również: